ÇOCUĞUNUZUN BARDAĞINI TAŞIRMAYIN

Her ebeveynin pedagojik açıdan ihtiyaç duyduğu şeyler çok karmaşık ve girift değildir. Bu anlamdaki temel ihtiyaçlarını giderdikten sonra geriye kalan yapılması gerekenlerin sadece posasıdır.

Yeni anne-baba olmuş olanların “özellikle” ihtiyacı şunlardır:
1- Kucaklarına teslim edilen insan yavrusunun; ikinci el bir araba gibi her an bir “arıza” çıkaracağını düşünmemek.
2- Kendi çocukluklarında kendilerine uygulanan incitici şablonları çocuklarına uygulamamak.
3- Çocuklarına güvenmek.
4- Kendilerine güvenmek.
5- Çocukları onları küplere bindirdiğinde, onlara kendi geçmişlerindeki kötü çocukluklarını yansıtmamalıdır. Yani hemen parlamamalı, onlara kızmamalıdır.
“Biz böyle adam olduk” deyip tedavülden kalkmış çabalar içinde olmamalıdır.
Aksi halde çocuklarından duyacakları şu sözler karizmalarını çizebilir:
“Sana da annen baban böyle mi davranmıştı yoksa…”
6- Kendi kötü çocukluk geçmişlerini açığa vurmadan, gerekiyorsa uzman desteği almak.

Bütün bebekler ve çocuklar;
Nelere ihtiyaçları olduğunu “önce” annelerine-babalarına söylerler. İşte bunu anlamak ve anlamaya çalışmak, anneliğin babalığın “ilk” harcıdır.

Hiçbir çocuk;
– Ebeveyniyle paylaşmadığını elin yabancısı olduğu uzmanla kolay kolay paylaşmaz.
– Kendi annesini babasını uzmana şikayet etmez.
– Çocuğu sıkıştırmak, sorgulamak, ağzını aramak, onu bu konuda zorlamak kimsenin işine yaramaz.

Bu nedenledir ki, anneliği babalığın şartları arasında;
-“Götürelim de uzman halletsin…” maddesi yoktur. Bu mantık sadece fiziksel ve fizyolojik rahatsızlıklar için geçerlidir.

Çocuğun rahatsız edici durumları hakkında;
Nelerin öğrenilmesi gerekiyorsa,
Nelerin bilinmesi gerekiyorsa,
Nelerin yapılması gerekiyorsa, ebeveyn onların peşine düşmelidir.
Çocuğunda eksiklik, noksanlık ve kusur arayan anneler-babalar:
Onun bardağını taşırmış olurlar. Artık çocuk onları uğraştırır durur.

Psk. Dr. Yaşar Kuru

Bunları da beğenebilirsin Yazarın Diğer Yazıları

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.