Agresif Ve Hırçın Çocuklara Nasıl Davranmalı ?

  • 18 Aralık 2014
  • 5.611 kez görüntülendi.
Agresif Ve Hırçın Çocuklara Nasıl Davranmalı ?

Ebeveynler Agresif Ve Hırçın Çocuklara Nasıl Davranmalı ?

Her insanın hatta ikizlerin bile parmak izleri birbirinden ayrı olduğu gibi her çocuğun da kendine özgü karakteri ve farklı davranış biçimleri vardır. Hırçın, agresif ya da asabi çocuk sahibi ebeveynlerin ilk yapması gereken, çocuklarını başka çocuklar ile karşılaştırmamak olmalıdır. Hiçbir çocuğun bir diğer çocuğun sergilediği davranışı sergilemesi beklenemez, beklenmemelidir. Elbette ki hiçbir ebeveyn çocuğunun agresif, hırçın, asabi davranışlar sergilemesini istemez. Fakat bunun belirli nedenler ile meydana geldiğini, çözüme ulaştırılması gereken bir durum olduğunu ve doğru yöntemler ile ortadan kalkabileceğini ya da en aza indirilebileceğini bilmesi ve bu doğrultuda hareket etmesi gerekir. Bu tip davranışların için bir duygu durumu olarak başladığını, ebeveynlerin çocuklarına karşı doğru tutumlar sergilemediklerinde çocuklarda davranış biçimi, karakter ve kişilik özelliği olarak yerleştiğini söyleyebiliriz.

Bu tip davranışlar çocuklarda bilinçli olarak 2 ile 3 yaş arasında görünmeye başlar. İnatçılık, ,saldırganlaşma, zarar verme, ağlama ve öfke nöbetleri, ısrarcı olma, uzlaşmama gibi tutumlar ile çocukta agresiflik, hırçınlık ya da asabilik aileler tarafından gözlemlenebilir. Çocuklarda bu davranışların oluşmasında etkili olabilecek birçok sebep vardır.

Nedir bu sebepler?

  • Olumsuz rol model oluşturan aile bireyleri,
  • Kişilik ve karakter olarak bu tip davranışlara yatkınlık,
  • Çocuğun yaşıtlarına göre ileri ya da geri düzeyde bir zekaya sahip olması,
  • Çocuk ve ebeveynlerinin aile içerisinde güvene dayalı bir ilişki kuramaması,
  • Çocuğun aile ya da çevrede ki ortamda önem verilmeyen, dinlenmeyen bir ortamda olması,
  • Çocuk ve ebeveynlerinin sağlıklı iletişim ortamı kuramamış olması,
  • Çocukta öz güven eksikliği,
  • Çocuğun kendini ifade etmekte yetersiz olması veya böyle düşünüyor olması,
  • Çocuğun beslenme ya da sağlık sorunları yaşıyor olması,
  • Çocuğun okul sendromu ya da okul ortamında yaşadığı problemler.

Tüm bu sebepler çocuğun hırçın tavırlar içinde olmasında etkili olabilir. Peki ebeveynler bu durumda nasıl bir tum içerisinde olmalıdır? Ebeveynler bu davranışların çocuk üzerinde kalıcı karakteristik özelliklere dönüşmemesi için yapması gereken öncelikle hangi sebep ya da sebeplerden dolayı çocuğun bu tutumlar içinde olduğunu gerekirse bir uzman yardımıyla anlaması olmalıdır. Hemen arkasında kararlı ve ebeveynler arasında çocuğa karşı davranışlarını aynı doğrultuda sürdürmesi gerekmektedir. Tüm bunların yanında çocukla çatışma içine girmeden anlayış ve uzlaşma içerisinde bu davranışlarına çözüm aramaları gerekmektedir.  Çocuk gelişimin her anında olduğu gibi agresif ve hırçın davranışlar içinde olan çocuğunuza en faydalı olacak ve en büyük sorumluluğun düştüğü bireyler yine siz ebeveynlerdir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 8 YORUM
  1. Şerife dedi ki:

    Benim oglum çok sinirli agrazif söz dinlemiyor hep benim dedigim olsun diyor inatçı ne yapacamı bilmiyorum yardım istiyorum 6 yaşında 1 inci sınıfa gidiyor

    1. Semra dedi ki:

      Benim oğlumda aynı, ne yapılmalı acaba

  2. Semra dedi ki:

    Benim oğlum da aynı, ne yapılmalı acaba

  3. SEVDA dedi ki:

    Şerife Hanım biraz geç olacak sanırım cevap ama ilk işiniz çocuğunuzun agresif olmasının nedenlerini bulmak olacaktır. Konuşarak ve gözlemleyerek yapabilirsiniz. İnatlaşmayın. Onun tavrına karşı sakin kalmaya çalışın. İstekleri gereksizse kararlı ve net biçimde söyleyin ama tartışmaya girmeyin.Sevgiler.

  4. Meliha dedi ki:

    Benim kizim 21 aylik ve 7 aylik ta kardeşi var.tek başına ikisinede bakiyorum ve bazen.sinir kirizi gecirtiyorlar bana bi süredir bagiriyorum.kendime hakim olamiyorum ve büyük kizimda.bagiriyor ağlıyor çok hırçın dediği aninda yapilsin istiyor ve yapilmayinca elinde ne varsa firlatiyor etrafa saldiriyor bogazi yirtilircasina bagiriyor.bagirmamasini bu huyundan vazgecmesini nasil yapabilirim

  5. Selma dedi ki:

    Sevim hanim benim oglumda 29 aylik cok bagiriyor sürekli, agresif yeme problemi var ve cok vuruyor benim defigim olsun karakteri olustu inatci, 14 yasinda bir kizim ve 10 yasinda bir oglum var, özellikle oglan kardesine cok gicigi var yanindan yürese bile bagiriyor ne yapmamiz gerekiyor baya zorlu bir sürecten geciyoruz

  6. isinasli dedi ki:

    benimde 8 yasina girmis 2. sinifa giden bir oglum var. 4 yasina kadar cok guzel yetistirdim. sokaktaki cocuklarla arkadaslik etmeye baslayinca huylari bozuldu. o zamandan beri kufurlu ve agresif hareketleri var. mahallemiz malesef hic tasvip etmedigim insanlarla dolu. kim nerde nasil davranicagini veya ne konusmasi gerektigini bilmiyor. benim cocuguma benden ote mudahele eden kapilarda oturan kadin tipleri var. keza okuldada durum ve ortam ayni. cocuk bu mudahele ya da dislayan arkadaslarina karsi savunma olarak agresif yada kufur yolunu seciyor. bir cesit yansima. bense onu bu ortamdan uzak tutmaya baska seylere ilgisini cekmeye calisiyorum. o ise arkadas edinmek icin oyucaklarini harcliklarini hibe bile ediyor. belki tv deki filim ya da cizgi filimler bile etken. dolayisiyla cocugun psikolojisi de bozuluyor. psikiyatriste gittim. okul degistirmeyide dusundum. aslinda ebeveynlerde is bitmiyor. asil etken cevre . bence once insanlar duzgun karakter sahibi olursa birbirlerine nasil davranmasi gerektigini ogrenirse ve hatta egitimciler de bunu yaparsa sorun cozulebilir. herkes kendine gore hakli da cocuklar mi haksiz. adaletse guzel ahlaksa disiplinse vs. hepsi dinimizde kulturumuzde mevcut. uygulamak gelistirmek biraz empati gerektiriyor. tolumumuz yozlasmadan gelecegimizi kurtaralim. biraz anlayis biraz nezaket biraz vicdan biraz yardim. tipki cocuklugumuzdaki gibi…

  7. Sirin dedi ki:

    Benimde 3 yasında kızım var birde 11 aylık kız kardeşi iki kardeşler.buyuk kızım beni çok zorluyor dur duragı yok surekli kardeşine zarar veriyor ve etrafa saldırıyor. Yapma desemde sanki beni duymamazlıga vurup aynı seyleri ısrarla yapıyor. Kızdıgım bagırdıgım zaman bana sarılıp ozur diliyor aglayıp ve tekra aynı seyler.Ben kendimi tanıyamaz oldum evde surekli bagıran ve gergin suratsız bir anne oldum. Ne desem ne yapsam bos aynı tavır aynı davranıslar sanki bu süreç hiç bitmeyecekmiş gibi

BİR YORUM YAZ